हे नाटक का बघायला गेलो असं झालं होतं मला. पु.ल.यांनी सखाराम बाईंडरचं विडंबन लिहिलं होतं त्याच्यावर हे नाटक आधारित आहे. मुळात पु.ल.यांच्या कामाला हात लावण्याआधी १०० वेळा विचार करायला हवा. दुसरं म्हणजे एखादा लेख खरंच नाटकात रुपांतरीत होऊ शकतो का हे तपासायला हवा. दिग्दर्शकांनी दोन्ही केलं नाही. उलट मुळात संहितेत नसलेलं एक पात्र,कंसातले वाक्य बोलायला,म्हणून add केलं. हे म्हणजे ताजमहाल ला स्वतः च्या घरच्या विटा लावण्यासारखं झालं. मुख्य अभिनेत्याचा अभिनय इतका टुकार आणि ओढून ताणून केलेला वाटतो की डोक्यात सणक जाते. तुम्हाला कोणाचा सूड घ्यायचा असेल तर हे नाटक त्यांना बघायला सांगा. एका तासाने तो/ती व्यक्ति येऊन तुमच्या समोर लोटांगण घालून क्षमा मागेल.